سس مایونز چیلی بطری

ترکیبات روغن مایع سویا 65 درصد، شکر، سرکه با اسیدیته 11 درصد، تخم مرغ کامل پاستوریزه، نمک تصفیه شده خوراکی، فلفل چیلی، نشاسته گندم، پودر خردل، کربوکسی متیل سلولز، اسید سیتریک، سوربات پتاسیم، بنزوات سدیم، کلسیم دی سدیم اتیلن دی آمین تترااستات، آب

بسته بندیهای موجود : بطری 300گرم هر شرینک 12عددی
ویژگی و کاربرد : سرو با انواع غذاهای گوشتی، برگرها و پیتزا

توضیحات محصول

اصل سس چیلی از فلفل تند و گوجه‌فرنگی به دست می‌آید و ممکن است گرم یا شیرین سرو شود، اما ترکیب سس مایونز به همراه ادویه‌جات تند و گوجه‌فرنگی اغلب به نام مایونز چیلی شناخته می‌شود که برای ذائقه‌ها و غذاهای مختلف ساخته شده است. این سس معمولا برای همبرگر و دیگر ساندویچ‌ها استفاده می‌شود و ترکیبات آن ممکن است با اضافه کردن سبزیجات تازه تغییر کند.

تاریخچه:

اولین رد پای نام مایونز را در یک دستور پخت ژله در سال ۱۸۰۶ می توان یافت که البته در آن از تخم‌مرغ که ترکیب اصلی مایونز است استفاده نشده بود. از همین رو به نظر می رسد لغت مایونز تا قبل از قرن نوزدهم برای ترکیبات ژله‌مانند استفاده می شد. انگلیس و فرانسه هر کدام مدعی ابداع اصل این سس هستند اما برخی معتقدند بر خلاف تصور، مایونز یا ماهونز در اصل اسپانیایی است و بعد از پیروزی فرانسه بر این مناطق، به فرانسه رفت و ترکیبات امروزی به آن اضافه شد. رنگ سس مایونز معمولا سفید است اما در صورت داشتن ترکیباتی مثل سس خردل یا لیموترش ممکن است رنگ آن تغییر کند. در بیشتر دستور ساخت‌های سس مایونز، تخم مرغ، روغن زیتون و سرکه عناصر اصلی هستند و تقریبا همه جا به‌صورت سرد سرو می شود. بعد از ورود سس مایونز به ایران، ترکیبات اصلی آن با ذائقه‌ی مردم ایران تغییر کرد و امروزه یکی از سس‌های معمول یک سفره‌ی ایرانی است.

روش طبخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.